Wat er in het bestand staat
Je krijgt twee PDF's. De allergenenkaart zet per gerecht de allergenen bij naam en met een herkenbaar icoon, in een van drie stijlen; hoeveel A4-pagina's dat wordt, hangt af van je kaart en de stijl. De servicekaart zet al je gerechten onder elkaar met de veertien allergenen als kolommen ernaast. Op beide zie je per gerecht welke allergenen erin zitten en waar sporen van in kunnen zitten. Onderaan staat een voetnoot met de graan- en notensoorten uitgesplitst, want bij die twee volstaat "gluten" of "noten" niet.
De opmaak is gemaakt om te printen: goed leesbaar, en rustig genoeg om naast je menukaart te liggen. Je ziet eerst wat erin staat, daarna download je het bestand — en je kunt het net zo goed mailen naar je team als ophangen bij het doorgeefluik.
Wat het bestand niet is: een goedkeuring. Wat de AI voorstelt komt uit de tekst van je menukaart, en die noemt lang niet altijd elke saus, marinade of bereidingswijze. Controleer daarom ieder gerecht aan de hand van je recepten en de etiketten van je leveranciers voordat je de lijst ophangt of aan een gast geeft. De verantwoordelijkheid voor de juistheid blijft bij jou.